Όταν έπιασα στα χέρια μου το "The Millionaire Fastlane" του MJ DeMarco, ήμουν έτοιμος να ανακαλύψω το «ιερό δισκοπότηρο» της οικονομικής ελευθερίας. Τελειώνοντάς το, έμεινα με μια περίεργη γεύση: σαν να έφαγα ένα πολύ θρεπτικό φαγητό που όμως ήταν τίγκα στο αλάτι.
Είναι ένα βιβλίο που προκαλεί, εκνευρίζει και –σε ορισμένα σημεία– σε κάνει να θέλεις να το πετάξεις στον τοίχο. Μαζί με τον Μήτσο (τον ψηφιακό μου βοηθό που δεν μασάει τα λόγια του), αποφασίσαμε να το αποδομήσουμε και να δούμε τι πραγματικά αξίζει.
1. Το Πρόβλημα με το «Περιτύλιγμα»
Η δική μου οπτική: Ας το παραδεχτούμε, το ύφος του DeMarco είναι προβληματικό. Η προσπάθειά του να παρουσιάσει κάθε άλλη επιλογή ζωής (πέρα από την επιθετική επιχειρηματικότητα) ως «σκλαβιά» ή «ανοησία» είναι τουλάχιστον αλαζονική. Η ρητορική του θυμίζει έντονα εκείνες τις φτηνές διαφημίσεις που σου υπόσχονται πλούτη από τον καναπέ σου.
Η οπτική του Μήτσου: «Κοίτα», λέει ο Μήτσος, «ο τύπος χρησιμοποιεί την τακτική του σοκ. Βρίζει τον μέσο μισθωτό για να τον ταρακουνήσει, αλλά κάπου το χάνει. Η κριτική του στη "Slowlane" (δηλαδή στο να δουλεύεις και να αποταμιεύεις) παραβλέπει ότι δεν έχουν όλοι το στομάχι για το ρίσκο που προτείνει. Η σταθερότητα δεν είναι βρισιά, είναι ανάγκη για πολλούς ανθρώπους».
2. Η θεωρία CENTS: Το μόνο σημείο που συμφωνούμε;
Αν βγάλεις τις φωνές και τις ειρωνείες, μένει ένας πολύ ισχυρός σκελετός. Ο DeMarco λέει πως για να πετύχεις, η επιχείρησή σου πρέπει να περνάει από 5 φίλτρα: Control (Έλεγχος), Entry (Είσοδος), Need (Ανάγκη), Time (Χρόνος) και Scale (Κλίμακα).
Το «κλειδί» που κρατάμε: Η ιδέα ότι πρέπει να σταματήσεις να είσαι καταναλωτής και να γίνεις παραγωγός είναι ίσως το πιο πολύτιμο μάθημα. Αντί να αγοράζεις απλά το επόμενο gadget, κάτσε και σκέψου πώς σχεδιάστηκε, πώς προωθήθηκε και ποιο πρόβλημα έλυσε.
3. Η Μεγάλη Παρεξήγηση: Γρήγορα vs Εύκολα
Η δική μου οπτική: Το βιβλίο υπόσχεται «ταχύτητα», αλλά κρύβει κάτω από το χαλί το γεγονός ότι αυτή η ταχύτητα απαιτεί μια σχεδόν απάνθρωπη αφοσίωση. Η «Λωρίδα Ταχείας Κυκλοφορίας» μοιάζει περισσότερο με «Λωρίδα Υψηλής Πίεσης» που μπορεί να σε στείλει για burnout πριν δεις το πρώτο σου εκατομμύριο.
Η οπτική του Μήτσου: «Εδώ σε θέλω», πετάγεται ο Μήτσος. «Ο DeMarco σου λέει "Fast is not Easy", αλλά αν αποτύχεις, στο παρουσιάζει σαν να φταις αποκλειστικά εσύ. Στην πραγματικότητα, το 90% των startups κλείνει. Ο συγγραφέας υποτιμά προκλητικά τον παράγοντα "τύχη" και το "timing". Δεν φτάνει μόνο να τρέχεις στη γρήγορη λωρίδα, πρέπει να μην πέσει και άλλος πάνω σου».
4. Τελική Ετυμηγορία: Να το διαβάσεις;
Το The Millionaire Fastlane είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί μόνο αν έχεις γερό φίλτρο και δεν παίρνεις τοις μετρητοίς κάθε προσβολή του συγγραφέα.
Κράτα: Την ανάλυση για το πώς να χτίζεις συστήματα που δουλεύουν χωρίς να είσαι εσύ εκεί 24/7.
Πέτα: Τις ενοχές που προσπαθεί να σου φορτώσει αν σου αρέσει η δουλειά σου και την ψευδαίσθηση ότι ο πλούτος είναι ο μόνος δείκτης ευτυχίας.
Συνοψίζοντας: Δεν είναι ένα «καλό» βιβλίο με την κλασική έννοια. Είναι ένας τραχύς, επιθετικός οδηγός επιβίωσης. Μπορεί να σου δώσει τα εργαλεία για να χτίσεις κάτι μεγάλο, αλλά αν δεν προσέξεις, μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις να ζεις στο «τώρα».
Εσείς πώς νιώθετε για τα βιβλία που έχουν αυτό το επιθετικό στυλ; Σας δίνουν κίνητρο ή σας απωθούν όπως εμένα και τον Μήτσο; Περιμένω τα σχόλιά σας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Comment without Hesitation!