Τα τρέιλερ ταινιών που κυκλοφόρησαν την εβδομάδα που πέρασε. SPIDER-MAN: FAR FROM HOME Trailer JOHN WICK 3 Trailer GHOSTBUSTERS 3 Teaser LORDS OF CHAOS PET SEMATARY "Zelda" TV Spot HIGH LIFE THE HUMMINGBIRD PROJECT DEAD ANT LITTLE WOODS HIGH FLYING BIRD
Η κυβέρνηση του Κεμπέκ εξέφρασε τη «θλίψη» της μπροστά στη χρήση από το δίκτυο Netflix, στην ταινία του «Bird Box», των εικόνων από μια σιδηροδρομική τραγωδία, που βύθισε στο πένθος το Κεμπέκ το 2013, καλώντας τον κολοσσό του streaming να ανακαλέσει την άρνησή του να τις αποσύρει. Σε μια επιστολή προς τον διευθύνοντα σύμβουλο του Netflix Ριντ Χάστινγκς, η υπουργός Πολιτισμού της καναδικής αυτής επαρχίας Νάταλι Ρόι εκτιμά ότι χρησιμοποιώντας στο πλαίσιο μιας μυθοπλασίας πλάνα από μια «πραγματική τραγωδία ο αντίκτυπος της οποίας παραμένει εμφανής», το Netflix και οι συνεργάτες του «ξεπέρασαν ένα επικίνδυνο όριο». Η Καναδή υπουργός διατυπώνει «την κατάπληξη και τη θλίψη της κυβέρνησης του Κεμπέκ» ενώπιον της απόφασης του Netflix και των συνεργατών του «να χρησιμοποιήσουν εικόνες από την τραγωδία του Λακ-Μεγκαντίκ σε δύο από τις παραγωγές τους και αυτό για ψυχαγωγικούς σκοπούς». Τον Ιούλιο του 2013, μια εμπορική αμαξοστοιχία, που μετέφερε πετρέλαιο, εκτροχιάστηκε και εξερράγη στο κέντρο της πόλης Λακ Μεγκαντίκ στο Κεμπέκ, με αποτέλεσμα τον θάνατο 47 ανθρώπων, σε μία από τις χειρότερες σιδηροδρομικές τραγωδίες στην ιστορία του Καναδά. Πλάνα από το δυστύχημα χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία Bird Box, παραγωγής του Netflix, όπου πρωταγωνιστεί η ηθοποιός Σάντα Μπούλοκ. Η αμερικανική εταιρεία γνωστοποίησε ότι δεν προτίθεται να αλλάξει τα πλάνα της ταινίας. Πλάνα χρησιμοποιήθηκαν, επίσης, σε ένα επεισόδια της σειράς Travelers που προβάλλεται στο Netflix. Σε αυτήν την περίπτωση η εταιρεία παραγωγής Peacock Alley Entertainment απάντησε ότι θα τα αντικαταστήσει. Η κυβέρνηση του Κεμπέκ ενώνει τη φωνή της με όλους εκείνους, όπως ο δήμαρχος του Λακ Μεγκαντίκ, που «ζητούν την απόσυρση των πλάνων από το σύνολο των παραγωγών τους το συντομότερο» τονίζει η υπουργός, σε αυτήν την επιστολή που ανήρτησε στον λογαριασμό της στο Twitter. Οι εικόνες αυτής της τραγωδίας «δεν πρέπει ποτέ να προορίζονται για μια χρήση διαφορετική από εκείνη της ενημέρωσης ή ενός ντοκιμαντέρ» αναφέρει η Ρόι, προσθέτοντας: «Δεν θα ανεχθούμε σε καμία περίπτωση τη χρήση ανθρώπινων τραγωδιών… για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Τόσο σε επίπεδο ηθικό όσο δεοντολογικό, είναι απλά απαράδεκτο». Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ο σκηνοθέτης που, ως δημιουργικό δίδυμο με τον αδελφό του, Μπόμπι, μάς χάρισε λυτρωτικές κωμωδίες σαν το «Ο Ηλίθιος κι ο Πανηλίθιος» και το «Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη», αλλάζει ταχύτητα και ύφος και υπογράφει μόνος του μια ταινία που, κρίνοντας από την αντιρατσιστική πραγματική ιστορία στην οποία βασίζεται και το καστ με τον συνδυασμό που κόβει την ανάσα, οδεύει και προς τα Οσκαρ. Η ταινία έχει ως ήρωά της τον μουσικό Ντον Σέρλεϊ (Μαχερσάλα Αλί), ήδη αναγνωρισμένο κι επιτυχημένο πιανίστα της τζαζ, ο οποίος ετοιμάζεται για τουρνέ στον βαθύ αμερικανικό Νότο. Μια κι ένας μαύρος μουσικός, στα μέσα της δεκαετίας του '60, θα κινδυνεύσει εγγυημένα στις πιο σκληρά ρατσιστικές περιοχές της χώρας, ο Σέρλεϊ προσλαμβάνει έναν οδηγό και σωματοφύλακα, λευκό και έμπειρο, τον Ιταλοαμερικανό Τόνι «Λιπ» Βαλελόνγκα (ο Βίγκο Μόρτενσεν μοιάζει να έχει κάνει ακόμα και τον σβέρκο του φαρδύτερο και δεν αφήνει το τσιγάρο από το στόμα). Οπως είναι φυσικό, ο ένας άνδρας θα μάθει απρόσμενα μαθήματα από τον άλλο, σ' ένα φιλμ που δείχνει, μεν, προβλέψιμο στην πορεία του, αλλά και απόλυτα γοητευτικό ταυτόχρονα. Το καστ συμπληρώνει η Λίντα Καρντελίνι κι η ταινία προορίζεται για τις αμερικανικές αίθουσες στις 21 Νοεμβρίου.
Η ιδέα του ριμέικ του μιούζικαλ "West Side Story" είναι πολύ ευαίσθητο θέμα για τους Πορτορικανούς. Το θεατρικό μιούζικαλ του Άρθουρ Λόρεντς σε μουσική Λέοναρντ Μπέρνσταϊν και στίχους του Στίβεν Σοντχάιμ ανέβηκε πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ το 1957 και ακόμη δεν έχει αποτινάξει την προσβλητική απεικόνιση των Πορτορικανών. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο οποίος βρίσκεται πίσω από το νέο κινηματογραφικό πρότζεκτ ταξίδεψε στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο στις 14 Ιανουαρίου μαζί με μέλη της ομάδας δημιουργικού - συμπεριλαμβανομένου του σεναριογράφου Τόνι Κούσνερ και συναντήθηκαν με κατοίκους της χώρας. Σε ένα μικρό θέατρο, στην πανεπιστημιούπολη, ομάδα 60 προσκεκλημένων, μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, φοιτητές και καθηγητές είχαν τη δυνατότητα να συζητήσουν με τον Σπίλμπεργκ και την ομάδα του. "Γιατί West Side Story και γιατί τώρα;" διερωτήθηκε ο κριτικός κινηματογράφου, Μάριο Αλέγκρε. "Αυτή ήταν η πρώτη αντίδρασή μου. Είναι ένα πολύ ευαίσθητο φιλμ για τους Πορτορικανούς λόγω του τρόπου που παρουσιάζονται. Είναι σαν να κάνεις το Breakfast at Tiffany's" ανέφερε σύμφωνα με το "The Hollywood Reporter". Η ταινία του 1961 με πρωταγωνίστρια την Όντρεϊ Χέπμπορν παρουσιάζει τη ρατσιστική καρικατούρα του Ασιάτη σπιτονοικοκύρη που υποδύθηκε ο Μίκι Ρούνεϊ, αναφέρθηκε από τον κριτικό κινηματογράφου. Γιατί οι μετανάστες της δεκαετίας του 1950 όπως παρουσιάζονται στο West Side Story με τη στερεότυπη απεικόνιση ως φλογερές Λατίνες γυναίκες, ως άνδρες με γυαλιστερά μαλλιά και ως μέλη συμμοριών, που φέρουν πάνω τους σουγιάδες, σύμφωνα με τον Αλέγκρε, να ιδωθούν διαφορετικά; Η καθηγήτρια ιστορίας του θεάτρου του Πανεπιστημίου του Πουέρτο Ρίκο, Ίσα Ροντρίγκεζ δήλωσε ότι "τα μιούζικαλ έχουν αυτό το πράγμα που σε κάνει να ανατριχιάζεις και να θέλεις να τραγουδήσεις μαζί με τους πρωταγωνιστές". "Όμως αυτό είναι περίπλοκο όταν τραγουδάς στίχο που λέει «ας το αφήσουμε να βυθιστεί πίσω στον ωκεανό» (το Πουέρτο Ρίκο)". Η Ρονρίγκεζ, η οποία γνωρίζει απ' έξω όλους τους στίχους του μιούζικαλ και τους διδάσκει στους φοιτητές της, είπε ότι δεν ξεχνά ποτέ την πρώτη φορά που άκουσε τη συγκεκριμένη φράση. "Πληγώθηκα" τόνισε. Ο Κούσνερ ο οποίος ξαναέγραψε το σενάριο του μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ του 1959 και της μεταφοράς του στον κινηματογράφο το 1961 για την ταινία του Σπίλμπεργκ εξήγησε: "Αυτός ο στίχος είναι από το μιούζικαλ. Ο στιχουργός Στίβεν Σόντχαϊμ τον άλλαξε επειδή υπήρξε μεγάλη δυσαρέσκεια για την αρνητικότητα προς το νησί στην Αμερική. Οπότε χρησιμοποιούμε τον στίχο από την ταινία". Το "West Side Story" είναι η ιστορία της Πορτορικανής Μαρίας και του Πολωνοαμερικανού Τόνι, δυο νέων από διαφορετικούς πολιτισμούς, με διαφορετικά πιστεύω που έρχονται κοντά, αλλά είναι και αντιμέτωποι με μια σειρά συγκρούσεων. Σύμφωνα με τον Αλέγκρε μία σημαντική παράλειψη "είναι ότι το μιούζικαλ πάντα παρουσίαζε τους πρωταγωνιστές να αγαπούν την Αμερική και να φεύγουν από το νησί. Όμως κάθε φορά που Πορτορικανοί μεταναστεύουν μαζικά από τη νησιωτική χώρα είναι για λόγους οικονομικής δυσπραγίας. Το μιούζικαλ ποτέ δεν εξήγησε ότι έφυγαν από ανάγκη". "Ένας από τους λόγους που βρισκόμαστε εδώ" υπογράμμισε ο Σπίλμπεργκ "ο λόγος για τον οποίο έχουμε προσλάβει τόσους πολλούς Πορτορικανούς τραγουδιστές και χορευτές και ηθοποιούς είναι για να μας βοηθήσουν να παρουσιάσουμε το Πουέρτο Ρίκο με έναν τρόπο που θα κάνεις όλους εσάς και όλους εμάς περήφανους". "Είναι πάντα μία ιστορία Ρωμαίου και Ιουλιέτας", ανέφερε ο Αμερικανός σκηνοθέτης και παραγωγός. "Όμως μιλάει πολύ και για το τι συμβαίνει σήμερα, τι συμβαίνει στα σύνορα. Είναι πολύ επίκαιρο σήμερα κυρίως με την απόρριψη όποιου δεν είναι λευκός. Και αυτό είναι μεγάλο μέρος της ιστορίας μας" τόνισε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ. Στην ταινία επιλέχθηκε για τον ρόλο της Μαρίας η 17χρονη μαθήτρια Λυκείου από το Νιου Τζέρσεϊ, Ρέιτσελ Ζέγκλερ και τον Τόνι θα υποδυθεί ο Άνσελ Έλγκορντ. Ο βραβευμένος με Tony για το «Billy Elliot» Ντέιβιντ Άλβαρεζ θα είναι ο αδερφός της Μαρίας, Μπερνάρντο, η υποψήφια για Tony («Summer: The Donna Summer Musical») Αριάνα ΝτεΜπος θα εμφανιστεί ως Ανίτα, ρόλο που υποδύθηκε η Ρίτα Μορένο στο «West Side Story» του 1961 και η Ρίτα Μορένο θα έχει τον ρόλο της Βαλεντίνα. Ο Τζος Αντρές Ριβέρα θα υποδυθεί τον Τσίνο. ΠΗΓΗ: ΑΠΕ
Στη φετινή Consumer Electronics Show στο Λας Βέγκας παρουσιάστηκαν διάφορα φουτουριστικά concepts οχημάτων ξηράς, θάλασσας και αέρα. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα εξ αυτών ήταν το Bell Nexus ένα αεροταξί, το οποίο κινείται με ηλεκτρική προώθηση, χάρη σε έξι κεκλιμένα στροφεία τα οποία μπορούν να επαναπροσδιορίσουν με αποδοτικότητα και ασφάλεια τα αεροπορικά ταξίδια. «Καθώς ο χώρος στο έδαφος αρχίζει να γίνεται περιορισμένος, πρέπει να λύσουμε προκλήσεις μεταφοράς σε κάθετη διάσταση - κι εδώ είναι που έρχεται το όραμα της Bell για on-demand mobility. Η βιομηχανία ανέμενε την αποκάλυψη του αεροταξί μας εδώ και καιρό... Θεωρούμε πως αυτό το σχέδιο, σε συνδυασμό με τη στρατηγική μας προσέγγιση για τη δημιουργία αυτής της υποδομής, θα οδηγήσει στην επιτυχή ανάπτυξη του Bell Nexus ανά τον κόσμο», είπε ο Μιτς Σνάιντερ, πρόεδρος και CEO της Bell. Όταν το αεροσκάφος είναι προσγειωμένο, τα έξι στροφεία είναι οριζόντια σε σχέση με το έδαφος. Το Bell Nexus κινείται χάρη σε έναν συνδυασμό μπαταριών και μια τουρμπίνα καυσίμου η οποία τροφοδοτεί μια γεννήτρια ηλεκτρικής ενέργειας. Ένας «πυρήνας διανομής» επιβλέπει την όλη διαδικασία, διασφαλίζοντας πως οι έξι «e-Propellers» λαμβάνουν την ενέργεια που απαιτείται για να λειτουργούν τα ηλεκτρικά μοτέρ τους και να απογειώνεται και να πετά το αεροσκάφος. Σύμφωνα με το The Verge, το αεροσκάφος ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον για την εναέρια υπηρεσία της Uber (με την οποία είχε ανακοινώσει η Bell συνεργασία το 2017) και προορίζεται να αρχίσει να πετά σε κάποιες μεγάλες αγορές κατά τα μέσα της δεκαετίας του 2020.
O διάσημος Νoρβηγός music video σκηνοθέτης, Γιόνας Ακερλουντ, καταθέτει μία ταινία για μία αληθινή death metal μπάντα που πήρε το όνομά της πολύ σοβαρά. Στις αρχές της δεκαετίας του 90, μία σειρά από εγκλήματα στο Όσλο της Νορβηγίας μοιάζουν να σχετίζονται με τα μέλη της μπάντας Mayhem. Οι Mayhem είναι death metal και προσφέρουν σόου επί σκηνής: ο τραγουδιστής τους κόβεται και λούζει με το αίμα του τους headbangers ή πετάει γουρουνοκεφαλές στο κοινό. Όταν όμως ένας φαν τους αυτοκτονεί και οι φωτογραφίες του πτώματος κυκλοφορούν με το logo της μπάντας, οι Mayhem εκτοξεύουν τη δημοτικότητά τους. Και τότε πρέπει να επιλέξουν: θα τεντώσουν τα όρια μεταξύ σόου και της βίαιης εγκληματικότητας; Και τότε αρχίζει το... πραγματικό χάος (mayhem). Παίρνοντας ως βάση το ομώνυμο βιβλίο του 1998, αλλά και με ένα περιπαιχτικό υπότιτλο «βασισμένο στις αλήθειες και τα ψέματα αυτής της ιστορίας», η ταινία του νορβηγού Γιόνας Ακερλουντ θέλει να πάρει ως αφορμή τη ζωή για να μιλήσει για death (metal) και τα όρια της ποπ κουλτούρας. Ο Ακερλουντ ονομάζει την ταινία «ένα ερωτικό γράμμα στην εφηβεία του», καθώς βουτά στις νεανικές του μνήμες και στη δική του αγάπη για το hard rock. Το ότι επέλεξε να ένα θρίλερ για να εξετάσει τι συνέβη τότε με τους Mayhem, δεν εκπλήσσει. Αλλωστε αν κανείς θυμηθεί τα μουσικά βίντεο που έχει υπογράψει (πχ το «Telephone» της Lady Gaga) θα καταλάβει ότι η εικονογραφία του ήταν πάντα οριακή, ωμή και προκλητική - έβγαζε περιπαιχτικά τη γλώσσα στο τι παίρνει στα σοβαρά και με τι κάνει (κατάμαυρη) πλάκα. Στο ρόλο του κεντρικού ήρωα, ο Ρόρι Κάλκιν, ενώ τον πλαισιώνουν και οι Εμορι Κοέν («The OA»), Σκάι Φερέιρα («Baby Driver») και Τζακ Κίλμερ («Summer ’03»)
.jpg)
.jpg)
