Ντόλι Πάρτον: Ευαίσθητες Χορδές από το Netflix

Ιδιαίτερα πρωτότυπη η πηγή έμπνευσης της νέας σειράς του Netflix που θα είναι διαθέσιμη στις 22 Νοεμβρίου. Κάθε τραγούδι, μια ιστορία!Κάθε ιστορία, ένα ταξίδι...

Μια σειρά εμπνευσμένη από τα αξέχαστα κάντρι τραγούδια της Ντόλι Πάρτον, που περιλαμβάνει οκτώ ιστορίες για την οικογένεια, την πίστη, την αγάπη και τη συγχώρεση.

Οκτώ τραγούδια της Ντόλι. Οκτώ ιστορίες της Ντόλι. Η σειρά "Ντόλι Πάρτον: Ευαίσθητες Χορδές" είναι μια ανθολογία που αποκαλύπτει τις ιστορίες, τις αναμνήσεις και την πηγή έμπνευσης πίσω από τα πιο αγαπημένα της τραγούδια.

Η σειρά "Ντόλι Πάρτον: Ευαίσθητες Χορδές" κάνει πρεμιέρα στις 22 Νοεμβρίου, μόνο στο Netflix.

Αντιδράσεις στην Πολωνία για τη σειρά του Netflix «The Devil Next Door»

Το Netflix είναι αντιμέτωπο με αντιπαράθεση με αφορμή τη νέα σειρά ντοκιμαντέρ του «The Devil Next Door».

Σύμφωνα με το THR, ο πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ματέους Μοραβιέτσκι έθεσε ζήτημα κάνοντας λόγο για ιστορικά ψευδείς χάρτες της χώρας του κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που παρουσιάζονται στη σειρά.

Ο πρωθυπουργός της Πολωνίας έγραψε σε επιστολή του προς τον διευθύνοντα σύμβουλο της Netflix Ριντ Χέιστινγκς που δημοσιεύθηκε στο Facebook ότι η σειρά «λανθασμένα τοποθετεί αρκετά γερμανικά ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης εντός των σημερινών συνόρων της Πολωνίας».

«Δεν υπάρχει κανένα σχόλιο ή κάποια εξήγηση ότι οι συγκεκριμένες τοποθεσίες (στον χάρτη) ήταν υπό τη διοίκηση της Γερμανίας» αναφέρει.

Φαίνεται ότι το βασικό σημείο της διαμάχης έχει να κάνει με την κατοχή της Πολωνίας από την Γερμανία.

«Καθώς η χώρα μου δεν υπήρχε εκείνη την περίοδο ως ανεξάρτητο κράτος και εκατομμύρια Πολωνοί δολοφονήθηκαν σε αυτά τα μέρη, αυτό το στοιχείο στο The Devil Next Door δεν είναι τίποτα λιγότερο από αναθεώρηση της ιστορίας» αναφέρει ο πρωθυπουργός της Πολωνίας.

Στην επιστολή του ο κ. Μοραβιέτσκι υποστηρίζει ότι η σειρά «The Devil Next Door» υποδεικνύει την Πολωνία ως υπεύθυνη για τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και επικρίνει τους δημιουργούς της ότι δεν αποσαφηνίζουν πως η Πολωνία ήταν υπό γερμανικό έλεγχο. Ζητά μάλιστα από το Netflix να τροποποιήσει τους χάρτες ή να ενημερώσει με κάποιον τρόπο το κοινό για «το τρομερό λάθος».

Εκπρόσωπος της Netflix δήλωσε στο THR: «Γνωρίζουμε τις ανησυχίες σχετικά με το Devil Next Door και εξετάζουμε επειγόντως το θέμα».

Η σειρά, που άρχισε να προβάλλεται την περασμένη εβδομάδα επικεντρώνεται στην υπόθεση του John Demjanjuk, συνταξιούχο εργάτη σε αυτοκινητοβιομηχανία από την περιοχή του Κλίβελαντ, ο οποίος δικάστηκε τη δεκαετία του 1980, αφού κατηγορήθηκε από επιζώντες του Ολοκαυτώματος ότι ήταν ο «Ιβάν ο Τρομερός» φύλακας που διέπραξε εγκλήματα σε ναζιστικά στρατόπεδα.

Soul : Μοναδική Animated ταινία με Νοήματα που θα Μαγνητίσουν

Μια animated κωμωδία με στοιχεία που απεικονίζουν τον παγιδευμένο σύγχρονο άνθρωπο.Τον άνθρωπο που επιδιώκει να πραγματοποιήσει τα όνειρά του! Να πραγματοποιήσει την απόδρασή του. Εκπληκτικό αναμένεται το Soul που θα μας ταξιδέψει και θα μας προβληματίσει. 'Ερχεται στις 18 Ιουνίου 2020 στα VILLAGE CINEMAS

Σε σκηνοθεσία του δυο φορές βραβευμένου με Oscar, Pete Docter, το «Soul», η νέα ταινία της Disney/Pixar έρχεται το καλοκαίρι του 2020 στους κινηματογράφους.

Σύμφωνα με τον Docter, η ιδέα για την ιστορία δουλεύεται εδώ και 23 χρόνια. 

«Άρχισε από το γιό μου -που τώρα είναι 23- και τη στιγμή που γεννήθηκε, και κατάλαβα πως είχε ήδη μια εντελώς δική του προσωπικότητα. Από που ήρθε;, αναρωτήθηκα. 

Σκέφτηκα πως διαμορφώνουμε την προσωπικότητά μας, όταν ερχόμαστε σε επαφή και αλληλεπίδραση με τον έξω κόσμο. 

Αλλά τώρα ήταν ξεκάθαρο πως γεννιόμαστε με κάτι πολύ μοναδικό, μια ιδιαίτερη αίσθηση του ποιοι είμαστε.»

Το «Soul» συστήνει τον Joe Gardner, έναν μεσήλικα δάσκαλο μουσικής σε σχολείο, όπου το αληθινό του πάθος είναι η jazz μουσική. 

«Πιστεύω πως ο Joe παθαίνει αυτή τη κρίση, που παθαίνουν όλοι οι καλλιτέχνες», λέει ο Kemp Powers, συν-σκηνοθέτης της ταινίας. 

«Αρχίζει να συνειδητοποιεί και να αισθάνεται πως το όνειρό του να γίνει μουσικός της jazz δεν θα πραγματοποιηθεί εύκολα και αναρωτιέται «Τι κάνω εδώ; Τι μου είναι να γραφτό να κάνω;»

Η ταινία τοποθετείται στη Νέα Υόρκη -μια πόλη που δίνει την ευκαιρία στους σκηνοθέτες να αποτυπώσουν όλα εκείνα τα στοιχεία που αγαπούν στην πόλη των ονείρων.

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Νέα Υόρκη και είναι η πρώτη φορά που την επισκέπτεται η Pixar, και έχω τόσο εντυπωσιαστεί από την ενέργεια του να είσαι σίγουρος πως τα πάντα γύρω σου είναι σωστά. 

Όταν ο χαρακτήρας μας είναι στο Queens, μοιάζει σαν να είναι στο Queens. Όταν πάλι τον βλέπουμε στο Manhattan, είναι σαν να βρίσκεται εκεί. Είναι υπέροχη αυτή η αίσθηση».

Όλο αυτό το σκηνικό της μεγάλης πόλης αποδεικνύεται ένα υπέροχο μέρος για να στήσει κανείς την ιστορία του, έχοντας κι όλα αυτά τα jazz στοιχεία.

Ο διεθνώς αναγνωρισμένος Jon Batiste έγραψε πρωτότυπη μουσική για την ταινία και οι βραβευμένοι με Oscar Trent Reznor και Atticus Ross (“The Social Network”) είναι οι δημιουργοί του μουσικού score της ταινίας, 

που θα παρασυρθεί ανάμεσα στον πραγματικό κόσμο και εκείνο της soul, τον κόσμο τον ονειρικό.

To πρώτο teaser trailer προσφέρει όλα εκείνα που ένας φανατικός των ταινιών, μπορεί να βρει σε ένα κατάστημα.

«Μεγάλωσα με τα Peanuts και την μουσική του Vince Guaraldi. Νοιώθω σαν να κυλάει στις φλέβες μου όλο αυτό και φτιάχνουμε την δική μας εκδοχή. 

Ο Jon Batiste είναι ένας μοναδικός μουσικός -είναι επίσης ιστορικός, οπότε μπορεί να συνταιριάσει όλες αυτές τις κουλτούρες, τους κόσμους, τις επιρροές στην δουλειά του.

Πιστεύω πως η jazz μουσική που υπάρχει στο «Soul» θα εμπνεύσει και μια καινούργια γενιά».

Η Dana Murray, παραγωγός της ταινίας υπογραμμίζει πως «η αντίθεση που φέρνουν οι Trent Reznor και Atticus Ross, είναι κάτι το εκπληκτικό. Είναι μια αναπάντεχη επιλογή της Pixar- είναι κάτι που ποτέ πριν δεν έχουμε επιχειρήσει».

Στην ταινία, μόλις που ο Joe πιστεύει πως βρήκε αυτό που αναζητούσε στην μουσική του, ένα μικρό απρόοπτο -όσο και απρόσεκτο- βήμα τον στέλνει απ’ ευθείας σε ένα φανταστικό μέρος όπου καλείται να σκεφτεί ξανά τι σημαίνει πραγματικά να έχεις ψυχή.

Εκεί είναι που θα συναντήσει και θα συνεργαστεί με την 22, μια ψυχή που δεν πιστεύει πως η ζωή στη Γη μπορεί να σημαίνει τα πάντα. Ο Jamie Foxx δανείζει τη φωνή του στον Joe, και η Tina Fey στην 22.

«Η κωμωδία έρχεται τόσο φυσικά, αλλά εκείνο το μόνιμο συναίσθημα που αποκαλύπτει την αλήθεια στους χαρακτήρες είναι κάτι το πραγματικά υπέροχο», κλείνει ο Murray.

Ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες των Ευρωπαϊκών Βραβείων Κινηματογράφου 19

Το 1988, ένα χρόνο πριν την πτώση του τείχους του Βερολίνου, Ευρωπαίοι δημιουργοί θεσμοθέτησαν τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου. Τα ονόμασαν Felix, ονομασία που σύντομα εγκαταλείφθηκε.

Η πρώτη ταινία που βραβεύθηκε ήταν η «Μικρή ιστορία για ένα φόνο» του Πολωνού Κριστόφ Κισλόφσκι. Περιλαμβάνουν βραβεία που αφορούν δέκα κατηγορίες με σημαντικότερο αυτό της Ταινίας της Χρονιάς.

Κάθε δυο χρόνια η απονομή γίνεται στο Βερολίνο. Φέτος θα γίνει στις 7 Δεκεμβρίου, οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σεβίλης. Ο Μάικ Ντάουνι, αναπληρωτής διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου έδωσε το στίγμα των βραβείων: «Φέτος είναι τα 30 χρόνια από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Το σημειώνω επειδή είμαστε ένας θεσμός με έδρα το Βερολίνο. Ακόμη και πριν την πτώση αγκαλιάζαμε τις ταινίες δημιουργών από την Ανατολική Ευρώπη κάτι που συνεχίσαμε να κάνουμε και μετά και που θα συνεχίσουμε να κάνουμε όσο θα υπάρχουμε».

Η ταινία «Πόνος και Δόξα» του Πέδρο Αλμοδοβάρ ξεχωρίζει στις φετινές υποψηφιότητες. Ο πρωταγωνιστής της ταινίας Αντόνιο Μπαντέρας βραβεύτηκε τον Μάιο στις Κάννες.

«Η Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου είναι υποψήφια για τα βραβεία Ταινίας της Χρονιάς, καλύτερης κωμωδίας, σκηνοθεσίας και α' γυναικείου ρόλου για την Ολίβια Κόλμαν η οποία βραβεύτηκε με όσκαρ.

Άλλες υποψήφιες ταινίες είναι το «Κατηγορώ» του Ρομάν Πολάνσκι που αφηγείται τη δικαστική πλεκτάνη εναντίον του εβραϊκής καταγωγής λοχαγού Ντρεϊφούς και «Ο προδότης» του Μάρκο Μπελόκιο για τη αληθινή ιστορία της πρώτης μεγάλης δίκης για τη Μαφία που βασίστηκε στην μαρτυρία του πρώτου μαφιόζου του Τομάτο Μπουσέτα που μίλησε για τα εγκλήματα της Κόζα Νόστρα και οδήγησε σε 475 καταδίκες.

euronews.com

Motherless Brooklyn/Οι Σκιές του Μπρούκλιν-Σε σκηνοθεσία του Edward Norton

Το "Οι Σκιές του Μπρούκλιν", τοποθετημένο στη δεκαετία του '50 στη Νέα Υόρκη, ακολουθεί τον Lionel Essrog (Norton), έναν μοναχικό ιδιωτικός ντετέκτιβ που πάσχει από το Σύνδρομο Tourette, καθώς επιχειρεί να λύσει τη δολοφονία του φίλου του. 

Οπλισμένος μόνο με μερικές ενδείξεις και το δυνατό ιδεοψυχαναγκαστικό του μυαλό, ο Lionel αποκαλύπτει καλά φυλαγμένα μυστικά που θέτουν σε κίνδυνο την ισορροπία ολόκληρη της πόλης

Με ένα γαλαξία αστέρων και διθυραμβικές κριτικές....Δε θα το χάσουμε

Doctor Sleep Review: A Magnificent And Worthy Sequel To The Shining - Να το δείτε

It’s a tremendous achievement, and among the best Stephen King adaptations ever.

Stephen King first published Doctor Sleep back in 2013, and for the past six years it has had the appearance of a booby trap for filmmakers. After all, the tome is a not just a sequel to The Shining – a.k.a. a follow-up to one of the most influential and beloved horror stories of the 20th century – but was partially written in response to King’s notorious dislike of director Stanley Kubrick’s 1980 film adaptation of its predecessor. Reading the novel, you get the sense that certain choices were made by the author specifically to spite the Kubrick feature, and the changes that were made bringing the 1977 book to the big screen.

Thus, the idea of making a Doctor Sleep movie has long had a certain “damned if you do, damned if you don't” quality about it. Anyone put in charge of the project would be a slave to two contrary masters: the amount of love that exists for Kubrick’s film among audiences would demand any big screen sequel adaptation have fidelity to the (genius) prior cinematic vision, but still while there would also be the constant pressure to flip a notorious legacy and create something that would earn King’s approval. On paper, it seems like both an impossible and thankless endeavor for any normal filmmaker.

But Warner Bros. ultimately didn’t hire a normal filmmaker to take the helm of Doctor Sleep. They hired Mike Flanagan. This is a writer/director who not only came to the production with experience adapting Stephen King on his resume, having made the phenomenal Gerald’s Game for Netflix, but also with tremendous history telling stories that grapple with key themes like trauma and recovery. In retrospect, he was truly the ideal person to take on this property, as evidenced by the fact that what he has created with it is both a magnificent movie in its own right, and a worthy follow-up to one of the greatest films of all time.

Perfectly melding the works of Kubrick and King, Doctor Sleep is a totally different kind of story than The Shining, but operates as a wonderful expansion of that world seen through the eyes an adult Dan Torrance. It’s a beautifully faithful adaptation that also makes successful changes that effectively improve the source material (even those not specifically forced by the Kubrick alterations), and buoyed by the performances of its three central stars, it’s an epic journey full of horror, magic, and intense drama from beginning to end.

Fully comfortable operating as a character study following the life and times of Dan Torrance (Ewan McGregor), the story picks up almost immediately after the events of The Shining, finding young Danny (Roger Dale Floyd) living with his mother, Wendy (Alex Essoe), in Florida, and still recovering from the nightmarish events that unfolded at the isolated Overlook Hotel the previous winter. Thanks to visits from the deceased Dick Hallorann (Carl Lumbly), who quickly bonded with Danny because of their shared telepathic/psychic abilities, he is able to quiet some of the demons that followed him down from the Rocky Mountains, but he essentially lives in fear of his gift.

This naturally translates to serious issues as an adult – and nothing is helped by his genetic tendency toward alcoholism and rage that he inherited from his father, Jack. This unfortunate formula results in Dan becoming a drunk and a drifter, not only haunted by the events of his childhood, but the horrible and careless things he does as a result of his substance abuse.

After hitting rock bottom, Dan finds himself in a small New Hampshire town, and he starts to rebuild his life, particularly thanks to the help of the friendly Billy Freeman (Cliff Curtis), and the support of his Alcoholics Anonymous group led by Dr. John Dalton (Bruce Greenwood). It’s also where he winds up psychically connecting with Abra (Kyliegh Curran), a young girl from a few towns over who actually shines even brighter than him.

Things seem to be on an even keel for once – but everything begins to shatter when Abra accidentally gets the attention of the True Knot. Led by Rose The Hat (Rebecca Ferguson) and having existed for centuries, this is a group that feeds on those who shine, extracting it from people through fear and pain, and inhaling it as steam. With Abra in very real danger, Dan is forced to confront his trauma, and both access and embrace the power he has spent his entire life suppressing.

Given the notoriety of the King/Kubrick conflict, it’s actually kind of magical to see what Mike Flanagan has done here, having crafted an excellent piece of cinema while operating as a kind of pop culture mediator. Nobody could watch Doctor Sleep and question his clear and deep appreciation for two true masters, as its deep in the movie’s DNA. The loving recreation of The Shining’s Overlook Hotel production design is awe-inspiring, and the depths of all the characters and most important themes in the story are taken straight from heart of the novel.

What in turn makes Doctor Sleep such a bold endeavor, however, is that it’s also purely a Mike Flanagan film. This is a director with the confidence needed to know that it is not his job to ape the next-level cinematography employed by Stanley Kubrick, or lift every line of dialogue from Stephen King’s book. The reality is that this is a story that fits directly in his wheelhouse, having frequently demonstrated a gift for crafting a perfect balance between the fantastical and realistic, psychology-driven drama, and he expresses it here.

So instead of perfect symmetry and an abundance of Steadicam-driven tracking shots, we have Flanagan’s dark-but-rich color pallet, and a Newton Brothers score that doesn’t abuse the famed synth-played Shining theme. And while some changes from the book are out of necessity (like the fact that Dick Hallorann isn’t alive at the start of the story), there are also other shocking alternative choices made that do a brilliant job raising the stakes as the film barrels towards its exhilarating third act.

Flanagan fans will note that the movie provides him the opportunity to work with a number of past collaborators on the performance front – including the aforementioned Bruce Greenwood, Violet McGraw, Robert Longstreet, Carel Struycken, and others who can’t be mentioned because of spoiler reasons – but it’s from the three key newcomers to the writer/director’s filmmaking family that supply the most phenomenal performances.

Ewan McGregor has every ounce of the passionate pathos required to bring a character as damaged and inherently good as Dan Torrance to the big screen, able to both sell the heavy baggage that he carries with him everywhere, and demonstrate the powerful inner-strength that he needs to overcome his past. It’s a turn that is in perfect harmony with Kyliegh Curran’s, who proves to be a tremendously exciting up-and-comer who infuses her role with impressive charisma and energy. Abra is a girl who shines and shines brightly, and so does Curran in the film.


Truly the performance that everyone will be talking about walking away from Doctor Sleep, however, is Rebecca Ferguson as Rose The Hat – now all set to be remembered as one of the all-time great cinematic Stephen King villains right alongside the likes of Jack Nicholson's Jack Torrance, Kathy Bates’ Annie Wilkes, Bill Skarsgard’s Pennywise The Clown, and Clancy Brown's Captain Hadley. Simultaneously she manages to be both seductively mesmerizing, and viciously sadistic, and it makes every moment she is on screen utterly captivating. By the end you loathe her, and absolutely love her, which is really everything you could ask for from the character.

Διαβάστε το άθρο ΕΔΩ