Η Πόλη του Θεού / City of God - Από τις ταινίες που πρέπει να δεις

Το 2003, ο άγνωστος τότε Fernando Meirelles (αργότερα πήρε το “εισιτήριο” για το Χόλιγουντ χωρίς την κατάλληλη αξιοποίηση, αν εξαιρέσουμε τον Επίμονο Κηπουρό) παρέδωσε μια συγκλονιστική ταινία (μαζί με την Katia Lund) που όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται, τάραξε τα νερά του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Ένα θέμα-ταμπού με πολλούς να το προσπερνούν, είτε να ασχολούνται επιδερμικά, έγινε μια από τις καλύτερες ξενόγλωσσες ταινίες που έχουμε παρακολουθήσει εδώ και πολλά χρόνια. Πρόκειται για μια από τις πιο σκληρές ταινίες που έχουμε δει πολλά χρόνια τώρα. Σκληρές περισσότερο για την ωμότητα των εικόνων της και κυρίως του περιεχομένου της, παρά με βία για την βια.

Το Story

Ένας εννιάχρονος προκειμένου να γίνει μέλος της συμμορίας της πόλης πρέπει να αποφασίσει ποιόν από τους δύο συνομήλικούς του να σκοτώσει. Τα δύο υποψήφια θύματα τον κοιτάζουν τρομαγμένα. Το χέρι που κρατάει το πιστόλι μπορεί να τρέμει αλλά θα πιέσει τελικά τη σκανδάλη. Ίσως η πιο δυνατή σκηνή της ταινίας. Η City of God, είναι ένας από τους φτωχότερους καταυλισμούς στο Rio de Janeiro. Κατά τρόπο ειρωνικό ο Θεός απουσιάζει από τον τόπο αυτό, όπου η παιδική εγκληματικότητα ανθεί και η συμμετοχή σε συμμορίες διακίνησης ναρκωτικών φαντάζει να είναι ο μοναδικός τρόπος για την επιβίωση.

Το City of God είναι η ιστορία του Sandro Cenoura που πιστεύει ότι το πάθος του για τη φωτογραφία μπορεί να αποτελέσει το εισιτήριό που θα τον οδηγήσει μακριά από αυτόν τον τόπο, Η ιστορία του Ze Pequeno που από μικρός είχε μια μακάβρια σχέση με τη βία και το θάνατο, οι ιστορίες όλων εκείνων των ανθρώπων που ζουν και πεθαίνουν σε αυτόν τον καταυλισμό βασισμένες στην πραγματική μαρτυρία του Paulo Lin όπως την περιέγραψε στο ομότιτλο βιβλίο του.

Ο Fernando Meirelles εργάστηκε ως επί το πλείστον με ερασιτέχνες ηθοποιούς που προέρχονται από τέτοιους καταυλισμούς. Αφήνοντάς τους να αυτοσχεδιάσουν σε μεγάλο βαθμό πέτυχε να δημιουργήσει αυτή την ατμόσφαιρα ρεαλισμού που διαπνέει ολόκληρη την ταινία και δημιουργεί την αίσθηση του ντοκιμαντέρ.

Ο τρόπος με τον οποίο μοντάρει τα πλάνα και συνδέει τις ιστορίες των ηρώων σε διάστημα 30 χρόνων είναι αξιοθαύμαστος. Περισσότερο εντυπωσιακές είναι όμως οι σκηνές της μάχης οι οποίες με την αυθεντικότητά τους και τον ευρηματικό τρόπο κινηματογράφησής τους δίνουν την εντύπωση ότι εκτυλίσσονται δίπλα σου.

Ο σκηνοθέτης αποφεύγει την εύκολη συγκίνηση ή τον φτωχό εντυπωσιασμό. Δεν έχει αυταπάτες: γυρίζει μια ταινία για την φτώχεια και την εγκληματικότητα όπου η έννοια "happy end" είναι άγνωστη. Αποκορύφωμα το τελευταίο τέταρτο: η ταινία έχει κάνει τον κύκλο της. Ο κύκλος του αίματος όμως δεν λέει να κλείσει.

Επική η βαθμολογία στο IMDB και όχι άδικα.

Πιθανόν η καλύτερη ταινία του 2003.

Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης μεταμορφώνεται σε «Τσάρλι» Τσάπλιν

H πρώτη βωβή, έγχρωμη ταινία για μικρούς και μεγάλους!

Ο Τσάρλι ξεπηδά από το παρελθόν και προσγειώνεται στο σύγχρονο παρόν. 'Ενας ρομαντικός περιπλανώμενος ονειροπόλος, μια ύπαρξη ευαίσθητη και τρυφερή που βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση. Ένα μεσημέρι, καθισμένος στο παγκάκι ενός πάρκου, ξεφυλλίζει μια εφημερίδα στην οποία υπάρχει ένα μήνυμα αποκλειστικά για αυτόν. 

Εάν περάσει πέντε δοκιμασίες με επιτυχία, τότε ένας πολύ μεγάλος θησαυρός θα γίνει δικός του. Χωρίς να χάσει χρόνο, αποδέχεται την πρόκληση και από αυτό το σημείο ξεκινάνε οι περιπέτειες του. 

Μία νοσταλγική κωμική περιπέτεια για τις ανθρώπινες σχέσεις, τη δύναμη της αγάπης, τους ρόλους της ζωής και τις αξίες της. Μια ταινία - ύμνος στην ανθρωπιά και την τρυφερότητα.

Σκηνοθεσία: Θανάσης Τσαλταμπάσης
Ηθοποιοί: Θανάσης Τσαλταμπάσης, Γιώργος Κοψιδάς, Στέλιος Ιακωβίδης, Αγοραστή Αρβανίτη, Δημήτρης Παπανικολάου, Σπύρος Παππάς, Μαριάννα Τουντασάκη, Νίκος Φιλημέγκας, Φοίβος Παπακώστας, Γιώργος Λαμπριανός, Βίκυ Κυριακοπούλου κ.α.

Ο κατάλογος ταινιών της Weirdwave για το 2020

Ο κατάλογος ταινιών της Weirdwave για το 2020. Η Weird Wave δίνει το παρών και αυτή τη κινηματογραφική χρονιά με επιλεγμένες ταινίες από τα σημαντικότερα Φεστιβάλ του κόσμου.

Με έμφαση σε νέες αφηγήσεις προτείνει στο Ελληνικό κοινό ταινίες υψηλής αισθητικής που συνδυάζουν την ψυχαγωγία με το περιεχόμενο.

Ταινίες για όλους, με πρόσημο πάντα καλλιτεχνικό!

Ξεφυλλίστε τον Κατάλογο Ταινιών 2019-2020

Απολαύστε το περιοδικό.! Στα πρότυπα των μεγάλων εταιριών του εξωτερικού, επιτέλους χρησιμοποίηση ηλεκτρονικού περιοδικού για την αγάπη μας! Tις ταινίες κάθε είδους!

Δείτε τι μας περιμένει το 2020!

Σκορσέζε με Ντε Νίρο και ΝτιΚάπριο σε νέα ταινία..δυναμίτης!

Μία νέα ταινία έχει στα «σκαριά» ο σκηνοθέτης Μάρτιν Σκορσέζε. Τίτλος της νέας του ταινίας «Killers of the Flower Moon» και τα γυρίσματα αναμένεται να ξεκινήσουν μέχρι το καλοκαίρι του 2020.

Τη φήμη, για τη νέα ταινία μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη, επιβεβαίωσε ο κινηματογραφιστής του Ροντρίγκο Πριέτο σε συνέντευξη του στο Collider. «Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη διαδικασία της έρευνας νέων τρόπων κινηματογράφησης για το "Killers of the Moon Flower"» είπε και πρόσθεσε: «Έτσι, ο Σκορσέζε κι εγώ πρέπει να συναντηθούμε για να του δείξω σκηνές και να του προτείνω ιδέες. Πιθανότατα θα έχει και δικές του ιδέες, αλλά ακόμα δεν έχουμε καταλήξει για το ύφος της ταινίας. Είμαστε ακόμα στη διαδρομή».

Ο Joaquin Phoenix ανακηρύχθηκε Πρόσωπο του 2019 από την PETA

Ο Χοακίν Φίνιξ ανακηρύχθηκε Πρόσωπο της Χρονιάς 2019 από την PETA, όπως ανακοίνωσε η οργάνωση για τα δικαιώματα των ζώων.

Η PETA (Άνθρωποι για την ηθική μεταχείριση των ζώων) αποφάσισε να τιμήσει τον πρωταγωνιστή της ταινίας «Joker» επειδή είναι vegan από την ηλικία των τριών ετών και για την εμφάνισή του σε διαφημιστικές πινακίδες της οργάνωσης «We Are All Animals» (Είμαστε όλοι ζώα) στην Πλατεία Τάιμς στη Νέα Υόρκη και στη Λεωφόρο Σάνσετ στο Λος Άντζελες.

Με το βραβείο έχουν τιμηθεί στο παρελθόν η Όπρα Γουίνφρεϊ, η Αντζέλικα Χιούστον και ο Πάπας Φραγκίσκος.

«Ο Χοακίν Φίνιξ δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να στρέψει τους προβολείς μακριά από τον εαυτό του και πάνω στα δεινά των ζώων και αποτελεί ένα πολύ καλό παράδειγμα μίας πορείας vegan» δήλωσε η πρόεδρος της ΡΕΤΑ, Ίνγκριντ Νιούκιρκ.

Ο Brad Pitt μιλάει για τα λάθη του

Για τα λάθη του παρελθόντος του μίλησε ο ηθοποιός Μπραντ Πιτ.

Σε συνέντευξή του για το περιοδικό Interview ο 55χρονος ηθοποιός αποκαλύπτει ότι έμαθε να αφήνει πίσω του «όλες τις επιλογές που έκανα και για τις οποίες δεν είμαι περήφανος» ως «πραγματική πράξη συγχώρησης για τον ίδιο μου τον εαυτό».

«Εκτιμώ τα λάθη, διότι με οδήγησαν σε κάποια σοφία, με οδήγησαν σε κάτι άλλο», εξηγεί. «Δεν μπορείς να την αποκτήσεις χωρίς αυτό... Αλλά δεν γίνεται όλα αυτά να τα θεωρώ ως εύσημα».

Μιλάει και για τον αγώνα που δίνει με το αλκοόλ. «Το είδα ως μία απόδραση», λέει και προσθέτει ότι θεωρούσε το αλκοόλ ως έναν βαθμό «απαραίτητο».

Τα θέματα της ευθύνης, της συγχώρεσης και της αποδοχής είναι σημαντικά για τον Πιτ διότι, εξηγεί, «ζούμε σε μια εποχή που είναι εξαιρετικά επικριτική, όλα γίνονται γρήγορα και οι άνθρωποι αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι».

«Δίνουμε μεγάλη σημασία στο λάθος και όχι στην επόμενη κίνηση, αυτό που κάνει κανείς μετά το λάθος, αυτό είναι που πραγματικά ορίζει ένα άτομο», λέει.